เปลวไฟจากการประท้วงที่ลุกโชนในหลายมุมโลก ไม่ว่าจะเป็นการนัดหยุดงานประท้วงใหญ่ในยุโรป การปิดล้อมศูนย์กลางเศรษฐกิจในละตินอเมริกา หรือการปะทะเดือดตามหัวเมืองใหญ่ ไม่ใช่เพียงภาพข่าวต่างประเทศที่ไกลตัวอีกต่อไป แม้ท้องถนนในกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ของไทยในเวลานี้ จะยังไร้วี่แววการชุมนุมลงถนนแบบปักหลักยืดเยื้อ แต่แรงกระแทกจากคลื่นความไม่สงบข้ามพรมแดน กำลังส่งแรงสั่นสะเทือนแบบ “โดมิโน” วิ่งตรงเข้าสู่เสถียรภาพทางเศรษฐกิจและความเชื่อมั่นของไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
โดมิโนตัวที่ 1 ตลาดท่องเที่ยวชะงัก กำลังซื้อโลกสะดุด การท่องเที่ยวไทย กำลังเผชิญความไม่แน่นอนรอบใหม่ เมื่อประเทศต้นทางของกลุ่มนักท่องเที่ยวคุณภาพและกลุ่มใช้จ่ายสูง โดยเฉพาะกลุ่มสหภาพยุโรปและประเทศเศรษฐกิจหลัก ตกอยู่ในวังวนของการประท้วงหยุดงาน และความไม่สงบภายใน ความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจในประเทศ ทำให้ผู้บริโภคปรับลดงบประมาณสำหรับการท่องเที่ยวระยะไกล ซึ่งไทยเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางหลักนอกจากนี้ การประท้วงของสหภาพแรงงานสนามบิน รถไฟ และระบบขนส่งในยุโรป ยังส่งผลให้เที่ยวบินถูกยกเลิกหรือล่าช้า ขัดขวางการเดินทางข้ามทวีปของนักท่องเที่ยว
โดมิโนตัวที่ 2 ซัพพลายเชนสะดุด ต้นทุนขนส่งและพลังงานพุ่ง เมื่อการประท้วงลุกลามสู่ท่าเรือ คลังสินค้า และโครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์ระดับโลก ภาคการส่งออกไทยซึ่งเป็นเครื่องจักรเศรษฐกิจสำคัญอีกตัว ย่อมได้รับผลกระทบเป็นลูกโซ่การนัดหยุดงานของแรงงานท่าเรือและพนักงานขนส่งสินค้าในต่างประเทศ ทำให้รอบการหมุนเวียนของตู้คอนเทนเนอร์ชะงัก สินค้าส่งออกของไทยตกค้าง เกิดต้นทุนแฝงจากการเก็บรักษาสินค้าและค่าปรับส่งมอบล่าช้าการเปลี่ยนเส้นทางเดินเรือหรือความล่าช้าในจุดถ่ายลำเรือ ทำให้ค่าระวางสินค้าทางทะเลและเบี้ยประกันภัยความเสี่ยงปรับตัวสูงขึ้น บั่นทอนขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการไทย
โดมิโนตัวที่ 3 เชื้อเพลิง “วิกฤตค่าครองชีพ” หากย้อนดูต้นตอของม็อบทั่วโลก แกนกลางที่จุดชนวนให้คนเรือนหมื่นเรือนแสนยอมเสี่ยงเดินลงถนน ไม่ใช่เรื่องอุดมการณ์ แต่คือ “วิกฤตค่าครองชีพ” เงินเฟ้อ พลังงานแพง ข้าวของขึ้นราคา และความเหลื่อมล้ำที่ถ่างกว้างจนรับไม่ไหว ส่งสัญญาณเตือนที่ชัดเจนว่า แม้ไฟการเมืองบนท้องถนนไทยจะยังไม่ลุกไหม้ แต่ความร้อนจากเศรษฐกิจโลกกำลังแผ่คลื่นความกดดันเข้ามาทุกทิศทาง เกราะป้องกันที่ดีที่สุดของไทยในเวลานี้ ไม่ใช่เพียงการเฝ้าระวังด้านความมั่นคง แต่คือการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจอย่างตรงจุด ทั้งการประคองภาคส่งออก การเจาะตลาดนักท่องเที่ยวกลุ่มใหม่เพื่อกระจายความเสี่ยง และที่สำคัญที่สุดคือ การคุมค่าครองชีพไม่ให้ทะลักจนเกินจุดที่ประชาชนจะแบกรับไหว เพราะในประวัติศาสตร์ทุกยุคทุกสมัย ปัญหาปากท้องมักเป็นประกายไฟแรกที่เปลี่ยนความเงียบสงบ ให้กลายเป็นคลื่นมหาชนบนท้องถนนเสมอ
