ประเด็นการปรับลด “เงินเบี้ยเลี้ยงตำรวจ” ประจำปีงบประมาณ 2570 กลายเป็นคลื่นใต้น้ำสั่นคลอนขวัญกำลังใจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ชั้นผู้น้อยอย่างรุนแรง โดยเฉพาะกำลังพลแนวหน้าในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และตำรวจตระเวนชายแดน ที่ต้องแลกชีวิตทำงานท่ามกลางความไม่สงบ
วิกฤตครั้งนี้เริ่มจาก ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายปี 2570 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ถูกปรับลดกรอบงบประมาณภาพรวมลงกว่า 3,300 ล้านบาท โดยจุดแตกหักอยู่ที่ “งบดำเนินงาน” (ครอบคลุมค่าตอบแทนและเบี้ยเลี้ยง) ที่หายไปถึง 2,200 ล้านบาท ทำให้เบี้ยเลี้ยงปฏิบัติงานของสถานีตำรวจทั่วประเทศ ที่ปกติเคยได้รับเดือนละ 1,000 บาท ถูกประเมินว่าจะลดเหลือเพียง 600 บาทต่อเดือน (หายไป 400 บาท) ขณะที่พื้นที่เสี่ยงภัยชายแดนใต้ งบ ศปก.ตร.สน. เบี้ยเลี้ยงที่กำลังพลเคยได้เดือนละ 6,700 บาท หล่นวูบเหลือราว 5,000 บาท (หายไปถึง 1,700 บาทต่อเดือน)
สำหรับตำรวจชั้นประทวน เงินเบี้ยเลี้ยงไม่ใช่แค่ “เงินเสริมหลังเสร็จงาน” แต่คือสายเลือดหล่อเลี้ยงครอบครัวท่ามกลางวิกฤตค่าครองชีพ การถูกหักเงินไปเกือบ 2,000 บาทต่อเดือนขณะที่ความเสี่ยงและความรับผิดชอบคงเดิม จึงกลายเป็นบาดแผลใจคนทำงาน
ก่อนที่ความไม่พอใจจะลุกลาม นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ส่งสัญญาณปรับเพิ่มสวัสดิการกำลังพลให้กลับมาเหมือนเดิม ด้าน พล.ต.อ.สำราญ นวลมา ผบ.ตร. เรียกประชุมด่วนฝ่ายงบประมาณและการเงินเคาะมติ จนได้ข้อยุติเคลียร์ปัญหา คืนสิทธิเบี้ยเลี้ยงกลับมาเหมือนเดิม โดยเฉพาะพื้นที่เสี่ยงภัยจังหวัดชายแดนภาคใต้คืนเต็ม 100% โดยตำรวจพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้, 4 อำเภอ จ.สงขลา และ ตชด. จะได้รับเงินเสี่ยงภัยและเงินเพิ่มพิเศษเต็มจำนวน 6,700 บาท/เดือน เท่าปี 2569 โดยไม่มีการหักแม้แต่บาทเดียว พร้อมสั่งจ่ายชดเชยส่วนต่างย้อนหลังให้ครบภายในเดือนพฤศจิกายน 2569 ทันที
ส่วนเบี้ยเลี้ยงโรงพักทั่วประเทศปรับขึ้นเป็น 800 บาท แม้จะยังขาดอีก 200 บาทจากปีก่อนหน้า แต่ถือเป็นการประคองสิทธิกำลังพลอย่างสุดความสามารถ โดยสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เดินหน้าเร่งโอนงบก้อนใหม่ลงสู่ระดับกองบัญชาการทั่วประเทศ เพื่อเบิกจ่ายให้ถึงมือเจ้าหน้าที่โดยเร็วที่สุด
วิกฤตครั้งนี้ทิ้งโจทย์สำคัญให้ฝ่ายนโยบายและฝ่ายจัดสรรงบประมาณประเทศตระหนักว่า ตัวเลขบนกระดาษที่ถูกตัดทอน ไม่ได้หมายถึงแค่การประหยัดงบรัฐ แต่มันคือความเป็นอยู่ของครอบครัวตำรวจชั้นผู้น้อย ความมั่นคงของประเทศและความสงบสุขของประชาชนจะยืนยาวได้ มีเพียงรากฐานเดียวคือการดูแลสวัสดิการของ “คนถือปืนเฝ้าแนวหน้า” อย่างเป็นธรรมและสมเกียรติ
