หลายคนอาจไม่รู้ว่ารถไฟความเร็วสูง กรุงเทพฯ-นครราชสีมา (โคราช) ระยะทาง 250 กิโลเมตร สร้างมาแล้ว 8 ปี ถึงวันนี้คืบหน้าเพียงประมาณ 50% เท่านั้น แต่ได้ตั้งเป้าเปิดใช้งานในปี 2572 ผมหวังว่าจะสามารถเปิดวิ่งได้จริงตามเป้าหมาย แต่สิ่งที่น่าคิดกว่าคือ เราจะรอให้เส้นทางช่วงนี้เสร็จก่อน… แล้วจึงเริ่มก่อสร้างช่วง โคราช-หนองคาย อย่างนั้นหรือ?
ผมพูดเรื่องนี้มานานแล้วว่า ต้องเร่งสร้าง “โคราช-หนองคาย” ทันที ไม่จำเป็นต้องรอให้ กรุงเทพฯ-โคราช เสร็จก่อนเพราะอะไร?
เพราะวันนี้รถไฟจีน-ลาว เปิดวิ่งแล้วตั้งแต่ 3 ธ.ค. 2564 นักท่องเที่ยวจีนและลาวพร้อม “นั่งรถไฟ” เข้ามาเที่ยวอีสานทันทีถ้าเรามีเส้นทางรองรับ
แต่จะเชื่อมได้จริงต้องมีองค์ประกอบสำคัญคือ รถไฟความเร็วสูง “หนองคาย-เวียงจันทน์”
ขณะนี้ไทย-ลาว ประชุมร่วมกันแล้ว โดยได้ออกแบบสะพานมิตรภาพแห่งที่ 2 เสร็จเรียบร้อยแล้ว มีความยาว 735 เมตร และได้แบ่งความรับผิดชอบค่าก่อสร้างระหว่างไทยกับลาวเรียบร้อยแล้วด้วย สะพานแห่งนี้จะรองรับราง 2 ระบบ ประกอบด้วยราง 1 เมตร สำหรับรถไฟทางคู่ และราง 1.435 เมตร สำหรับรถไฟความเร็วสูง
รถไฟความเร็วสูง หนองคาย-โคราช ใช้งบประมาณราว 3.5 แสนล้านบาท (รวมทั้งค่าก่อสร้างสะพานในส่วนที่ไทยรับผิดชอบ) ใช้เวลาก่อสร้าง 5 ปี และตั้งเป้าเปิดบริการในปี 2573
ลองคิดเลขง่ายๆ ถ้ามีนักท่องเที่ยวต่างชาตินั่งรถไฟความเร็วสูงมาเที่ยวอีสานวันละ 5,000 คน ปีละเกือบ 2 ล้านคน ถ้าใช้จ่ายเฉลี่ยคนละ 50,000 บาท เงินจะหมุนเวียนในอีสานปีละกว่า 1 แสนล้านบาท!
นี่ไม่ใช่ฝันลมๆ แล้งๆ แต่คือ งาน รายได้ และเงินหมุนเวียนจริงในอีสาน
เมืองที่รถไฟความเร็วสูงผ่าน เช่น หนองคาย อุดรธานี และนครราชสีมา ควรได้รับการพัฒนาเป็น Smart City และก้าวจาก “หัวเมืองภูมิภาค” สู่การเป็น “เมืองนานาชาติ”
อีสานจะไม่ใช่แค่ปลายทางท่องเที่ยว แต่คือศูนย์กลางโลจิสติกส์ ศูนย์กลางการท่องเที่ยว และประตูเศรษฐกิจลุ่มน้ำโขง
สรุปสั้นๆ รถไฟความเร็วสูง เวียงจันทน์-หนองคาย-โคราช ไม่ใช่แค่เรื่องการเดินทาง แต่คือการ
เปลี่ยนอนาคตอีสานทั้งภูมิภาค
คำถามคือ… เราจะ “เร่งทำ” หรือจะ “รอไปเรื่อยๆ”?
คุณคิดอย่างไร? อีสานควรเชื่อมโลกได้ตั้งแต่วันนี้หรือไม่? คอมเมนต์มาเลย ถ้าเห็นด้วย… ช่วยกันแชร์ให้ดังไปถึงคนตัดสินใจ
