วันที่ 10 พ.ค.69 น.ส.กฤษอนงค์ สุวรรณวงศ์ ผู้ต้องหาคดีเกี่ยวกับทรัพย์ บอสพอล ดิไอค่อน กรุ๊ป โพสต์แสดงทัศนะเกี่ยวกับการที่กรมราชทัณฑ์ยืนยันการพักโทษของ นายทักษิณ ชินวัตร เป็นไปตามกฎหมาย เข้าเกณฑ์ผู้ได้รับโทษจำคุกครบ 2 ใน 3 (8 เดือน จากโทษ 1 ปี) และพ้นโทษในวันที่ 9 พฤษภาคม 2569โดยระบุว่าได้รับสิทธิ์เนื่องจากมีอายุเกิน 70 ปี มีอาการเจ็บป่วย และได้รับโทษมาแล้วตามเกณฑ์ โดยไม่ต้องติดกำไล EM
ซึ่ง น.ส.กฤษอนงค์ เองขณะนี้อยู่ระหว่างการสู้คดีในชั้นอุทธรณ์ ได้รับการประกันตัวออกมาสู้คดี ยังต้องใส่กำไล EM ตลอดเวลา มีความเห็นว่า…
การตีความกำไล EM ในมุมมอง “ผู้ใช้งานจริง”
-เครื่องหมายของคนไม่หนีเธอมองว่าการยอมใส่ EM คือการแสดงความบริสุทธิ์ใจที่จะเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ไม่เลือกที่จะหลบหนี แต่เลือกที่จะ “สู้ในที่แจ้ง”
-นวัตกรรมเพื่อสิทธิมนุษยชน เน้นย้ำว่า EM คือมาตรฐานสากลที่ช่วยให้ผู้ต้องหาหรือนักโทษได้รับสิทธิในการออกมาใช้ชีวิต ดูแลครอบครัว และทำงานได้ แทนที่จะถูกกักขังอยู่ในเรือนจำเพียงอย่างเดียว
-วินัยแลกอิสรภาพ การต้องคอยดูแลอุปกรณ์ เช่น การชาร์จแบตเตอรี่ ถูกเปรียบเทียบว่าเป็นบททดสอบวินัย หากทำได้ดีก็เป็นการพิสูจน์ต่อสังคมว่าพร้อมจะกลับมาเป็นส่วนหนึ่งที่มีคุณภาพของสังคมอีกครั้ง
“ทุกครั้งที่ชาร์จ… คือการเติมพลังชีวิต”
เจ๊พัช กฤษอนงค์ เธอเปลี่ยนภาระในทางเทคนิค (การชาร์จไฟ) ให้กลายเป็นกุศโลบายในการเช็กสภาพจิตใจตนเอง เพื่อตอกย้ำว่าตนเองยังอยู่ภายใต้กติกาและได้รับโอกาสในการมีอิสรภาพนอกเรือนจำ
การที่เธอเรียกตัวเองว่า “รุ่นพี่ EM” และพยายามสื่อสารในเชิงบวก อาจมองได้สองด้าน
1.การให้กำลังใจ สร้างทัศนคติที่ดีให้กับผู้ที่ต้องเข้าสู่เงื่อนไขเดียวกัน ว่าไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่เป็นช่องทางในการรักษาเสรีภาพ
2.การสร้างความชอบธรรม (Rebranding) พยายามลบภาพจำเชิงลบ (Stigma) ของกำไล EM ที่สังคมมักมองว่าเป็นเครื่องพันธนาการของอาชญากร ให้กลายเป็นเครื่องมือของผู้ที่มีความรับผิดชอบ
สรุปสั้นๆ เจ๊พัช-กฤษอนงค์ เธอเน้นการ “ยอมรับกติกาเพื่อรักษาเสรีภาพ” โดยมองว่าอิสรภาพที่สง่างามที่สุด คืออิสรภาพที่อยู่บนพื้นฐานความรับผิดชอบต่อกระบวนการยุติธรรมนั่นเอง
