นโยบายเร่งด่วนของรัฐบาล อนุทิน 2 หาเสียงไว้ก่อนหน้า ระบุชัดเจนไว้ในระดับต้นๆ
“ปัญหายาเสพติด” ระบาดเข้าสายเลือดเยาวชน ที่สะท้อนให้เห็นภัยอันตราย แทบทุกครัวเรือน
ทั้งในท้องถิ่นและในเมืองใหญ่
ยังเดินสาย ขายปลีกขายส่ง ได้สะดวก ติดยาทุกชนชั้น ขั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
เห็นได้จากข่าวทุกวัน หลานฆ่ายาย ทำร้ายพ่อแม่ ไล่ยิงไล่ฆ่า อุกอาจ บนม้องถนน
ในเมืองและนอกเมือง เหมือนสงครามในสนามรบ แทบทุกวัน
ล้วนเป็นภาพป่าเถื่อน อุกอาจ เลือดพล่าน จากฤทธิ์ยาในสายเลือด
ตรวจจับ ย้อนดูประวัติ กับผู้ก่อเหตุ หัวร้อน พบว่า ติดยาเสพติด เข้าๆออกๆคุกเป็นว่าเล่น ทุกราย
ปรากฏข่าวในหน้าสื่อออนไลน์ ถูกนำมาเป็นสินค้าขายต่อ ที่คนติดตามดูด้วยความหดหู่ใจ ในพฤติกรรมโหด วนเวียนอยู่ทั่วไป
ตำรวจในพื้นที่ ส่วนใหญ่ ต่างรู้คุ้นหน้าคุ้นตา กับขยะสังคม ทั้งผู้เสพและผู้ค้ารายย่อย ในตลาดสดและหมู่บ้าน
ลูกๆหลานๆคนแก่คนเฒ่า ถูกกระทำถึงชีวิต แค่ขอเงินซื้อยาบ้านมากินไม่ได้อย่างใจ
เป็นภาพป่าเถื่อน วนเวียนซ้ำซากทุกวัน…รัฐบาลไม่รู้บ้างหรือท่าน
ถามหาความรับผิดชอบ… ในปัญหาใต้ตีนนาย มีฝ่ายไหนบ้าง
แน่นอน…นายกรัฐมนตรี-รัฐมนตรีมหาดไทย “อนุทิน ชาญวีรกูล” กับ นโยบายรัฐบาล ตอนหาเสียง อันดับแรก ที่ต้องรับรู้ทุกปัญหา
ใช่แค่ลมปากพาเพลิน..เดินข้ามความเดือดร้อนทั้งแผ่นดินไปได้อย่างไร??
ติดขัดขั้นตอนไหนบ้าง…ที่อำนาจรัฐระดับสูง ไม่กล้าแตะต้อง ต้นตอพ่อค้ายาเสพติด
ทั้งรายใหญ่ ระดัยชาติ รายย่อยระดับท้อวถิ่น เข้าถึง “นาย” ทุกฝ่ายได้หมด
หรือ…ที่ว่ากันว่ ขบวนการค้ายาบ้า พวกมันซื้อเสียงจากครอบครัวขี้ยา มาร่วมรัฐบาลอยู่ด้วย…จริงไหมครับเจ้านาย.
