หลายปัญหา…หลายรัฐบาล หาเสียงไว้กับประชาชน อย่างหรูกับทุกเรื่อง
แต่..หลังจาก เข้าๆออกๆ ในฐานอำนาจอยู่ในมือพวกเขาแล้ว ประชาชนอย่างเราๆ อ้าปากค้าง รอไปก่อน
ก็ทำได้เท่าที่เห็น ใน สำนวนไทยแต่โบราณ ที่ว่า “อัฐยายซื้อขนมยาย”
หมายถึง การเอาเงินของตน ไปซื้อของที่ตัวเองเป็นคนขาย ย้ายเงินจากกระเป๋าซ้าย ไปเข้ากระเป๋าขวา
ใช้งบหลวงมาแปรรูป เป็นผลงาน โครงการ “ผลาญชาติ” ที่ทิ้งร้างไว้มากมาย
พวกเราก็ไปรับส่วนแบ่ง ตอนหาเสียงเลือกตั้ง…ก็เลือกเข้ามามีอำนาจ ครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เพราะเงิน
อำนาจในมือ…พวกนักการเมือง กับข้าราชการประจำ ระดับสูง เขาพูดจาภาษาเดียวกัน
เหมือน “คอหอยกับลูกกระเดือก” กลืนกินเข้าไปคล่องคอ อย่างที่บอกไปนั่นแหละคุณ
ในหลายบริบท ที่ผูกพันกับผลประโยชน์ชาติ คือช่องทางทำกิน ที่นักการเมือง อยากเข้ามา “ถอนทุน”
เป้าหมายการสืบทอด รับช่วง สายเลือดการเมือง เหมือนถูกผูกขาด ไว้เฉพาะ…พวกรู้ช่องทางทำกิน เท่านั้น!!
แค่…เสียงห้าวๆแบบนักเลงในห้องแอร์ อธิบดีฯกรมฝนหลวง “ราเชน
ศิลปะรายะ” ตะโกนใส่หน้า รัฐมนตรีฯแสนล้าน “สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ”
ก็แค่…”หัวเดียวกระเทียมลีบ”
ไม่มีเพื่อนฝูง ไม่มีพรรคพวก คอยช่วยเหลือ ร่วมเดินหน้าสู้ ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนั้น
เหมือน เสียงนกเสียงกา ส่งเสียงร้อง แล้วก็บินผ่านไป แค่นั้นเอง
เพราะมองไม่เห็นผลงานอะไร ในหน่วยงาน กรมฝนหลวง มีจุดเด่น ที่พอประทับใจกองเชียได้เลย
ช่วงไฟป่า มลพิษ PM 2.5 กระจายฟุ้งไปทั่วท้องฟ้า “สืบจากข่าว”เราตรงนี้ เรียกร้อง กรมฝนหลวง เร่งมือบินทำ ฝนเทียม
ก็เงียบสนิท…ไม่มีเสียงตอบรับ แม้แต่รัฐมนตรีฯกระทรวงเกษตรฯ
นิ่งเฉยเงียบสนิท ตลอดมา
คอหอยและลูกกระเดือก ก็ยังกอดคอเดินหน้า เคี้ยวกลืน คล่องคอ อยู่เหมือนเดิม
ข่าววงใน กระซิบบอกมาพอได้ยินบ้าง
อ้างว่า..ขาดงบประมาณ ขาดการติดตามเอาใจใส่เูแล เหมือนบ้านร้างในเมืองใหญ่
สอบถามไป…ก็ได้รู้เพิ่มเติมมา งบประมาณมี นีบแสนล้าน แต่หล่นข้างทางหมด
เห็นแต่พวกเจ้านาย เดินตาม ล้อมหน้าล้อมหลัง นักการเมืองกันเป็นพรวน
คงเป็นเช่นที่ว่า…กระทรวงเกตรฯ มีอต่พวก “ไก่เห็นตีนงู-งูเห็นนมไก่” ต่างฝ่ายต่างเห็นใส้เห็นพุงกัน ขืนเห่าหอนไป ก็รังแต่เจ็บตัวเปล่า??
ใครจะมาว่า เป็น “หมาเห่าใบตองแห้ง” ก็ปล่อยเขาว่ากันไป เดี๋ยวมันก็หยุดเอง…ใช่ไหมครับพี่น้อง.
