ในช่วงพิธีบำเพ็ญกุศลศพอดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 17 พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ซึ่งจัดอย่างต่อเนื่อง 100 วัน ที่บ้านราชครู มีหลายเรื่องราวที่ทำให้ผมหวนระลึกถึงและน่านำมาบอกเล่า ที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยแม้ในวันที่น้าชาติได้จากไปชั่วนิรันดร์แล้วก็ตาม…
เรื่องหนึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงกับ คุณสนธิ ลิ้มทองกุล สื่อมวลชนอาวุโส คนตรงไปตรงมา ชนิดที่ว่า ตำแหน่งการเมือง กับ เงินสกปรกการเมือง และ สารพัดการข่มขู่ ล้วนไม่อาจทำลายความกล้าหาญ หรือซื้อจิตวิญญาณสื่อมวลชนอาวุโสผู้ซื่อตรงได้..
นั่นคือความจริงซึ่งผ่านการพิสูจน์ เป็นที่ยอมรับของผู้คนในวงการสื่อมวลชนที่บริสุทธิ์
เมื่อการเมืองไทยติดหล่มจมปลักกับ “กลุ่มเผด็จการรัฐสภา” และ “เผด็จการรัฐประหาร” ที่กระทำแต่เรื่องเลวร้ายให้ชาติกับประชาชนมานาน จน“คนฉลาดคิด”สรุปว่า
“อย่ากล่าวโทษเพียงแค่เหล่านักการเมืองชั่วเท่านั้น ประชาชนต่างหากล่ะที่ไร้จิตสำนึก!”
เพราะครั้งแล้วครั้งเล่า ที่นักการเมืองโกงชาติลงสมัครรับเลือกตั้งทั่วไป ประชาชนนั่นแหละยังคงเป็นคนเลือกนักการเมืองชั่วโกงชาติกลับเข้าสู่สภา!!
หลังการเลือกตั้งฯ รัฐสภาไทยจึงยังคงมี ส.ส. ขี้โกง ตั้งรัฐบาลที่มี รัฐมนตรีขี้โกง นายกรัฐมนตรีโคตรโกง สร้างข้าราชการขี้โกง กับพ่อค้าขี้โกง ในชาติไทยจึงมีคนขี้โกงเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ และโกงมากขึ้นๆ
ความสามานย์อัปรีย์ที่สุดของชาติไทย น่าจะเป็นเรื่องของ “อดีตนายกรัฐมนตรีโคตรโกง” ผู้หลบหนีคดีโกงชาติ ใช้ชีวิตอยู่นอกประเทศนานหลายปี เขาและสมุนได้สมคบกับ “กลุ่มข้าราชการเผด็จการทหารไม่ปฏิรูปชาติ” เพื่อช่วยให้ตนได้กลับสู่มาตุภูมิ
มีการตั้งกลุ่ม “พวกลิงหลอกเจ้า” ช่วยดำเนินการถวายฎีกาต่อพระเจ้าอยู่หัว โดยขอพระราชทานอภัยโทษต่อการกระทำความผิดในอดีต ซึ่งพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระเมตตา ลดโทษจากจำคุกแปดปีเหลือเพียงหนึ่งปี
แต่ด้วยสันดานโสมม “อดีตนายกรัฐมนตรีโคตรโกง” ยังคงไม่หยุดสันดานโกง ครั้งนี้โกงกระทั่ง “คุกตะราง” บังอาจกระทำเรื่องมิบังควร ทำตัวเป็น “ลิงหลอกเจ้า” และหวังจะหลอกประชาชนทั้งประเทศ ด้วยข้ออ้าง “ป่วยทิพย์” ใช้อิทธิพลบีบบังคับข้าราชการที่เกี่ยวข้อง เปิดห้อง VIP ชั้น14 ของโรงพยาบาลตำรวจ ให้ไปนอนพัก
หลังจากประชาชนผู้รักความเป็นธรรมกลุ่มหนึ่งเคลื่อนไหวจริงจังต่อเนื่อง เรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตรวจสอบการบังคับโทษ และความชอบด้วยกฎหมายของการเข้ารักษาตัวฯ ในที่สุด ศาลฏีกาฯ จึงสั่งให้นำตัว “อดีตนายกรัฐมนตรีโคตรโกง” กลับเข้าเรือนจำคลองเปรม ไป “ติดคุกจริง 1 ปี”!!
นั่นคือ “อดีตนายกรัฐมนตรีโคตรโกง” สันดานเลวทราม ตัวเอ้ของเมืองไทย
ครานี้ผมอยากพูดเรื่องจริงของ คุณสนธิ ลิ้มทองกุล ที่ไม่เห็นแก่ตำแหน่งทางการเมือง กับ “เงินสกปรกทางการเมือง” ไม่หวาดหวั่นต่อ “กระสุนอธรรม” ของ “เผด็จการทหารชั่ว” และ “เผด็จการรัฐสภาของนักการเมืองทุนสามานย์”
“สื่อมวลชนอาวุโสผู้มีวิสัยทัศน์” คนนี้ เป็นที่ชื่นชอบของน้าชาติ หัวหน้าพรรคชาติพัฒนา ผู้เป็นเพื่อนรักกับนายตาบูชิ ประธานบริษัทโนมูระ ซีเคียวริตี้ส์ บริษัทการเงินญี่ปุ่นใหญ่อันดับห้าของโลก!
เมื่อครั้งที่ น้าชาติ ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี กำลังจัดตั้งรัฐบาล น้าชาติกับประธานตาบูชิ ต้องการให้ คุณสนธิ ลิ้มทองกุล เป็นรัฐมนตรี สร้างสรรค์วิสัยทัศน์กับผลักดันด้านเศรษฐกิจให้กับรัฐบาลใหม่
ผมอยู่กับน้าชาติ ตอนที่น้าชาติบอกอาจารย์โต้งว่า..
“โต้ง ช่วยดึงคุณสนธิ ลิ้มทองกุล มาเข้าร่วมรัฐบาล เป็นรัฐมนตรีช่วยกระทรวงการคลัง มาเป็นหลักในการกำหนดนโยบายบุก 3 ประเทศอินโดจีน กับผลักดันเศรษฐกิจกับทางตอนใต้ของจีน โดยทางบริษัทการเงินโนมูระพร้อมหนุนเสริมแนวคิดนี้อย่างเต็มที่.. โต้งจัดการชักชวนสนธิมาเข้าร่วมรัฐบาลนี้ให้พ่อด้วยนะ”
นาทีนั้น ผมไม่อาจเก็บความยินดีกับความคิดของน้าชาติ จนต้องออกปากชมน้าชาติว่า..
“เยี่ยมครับพ่อที่จะดึงพี่สนธิที่มีวิสัยทัศน์ มาเป็นรัฐมนตรี เพราะพี่สนธิเป็นคนมีวิสัยทัศน์ยาวไกล คิดเรื่องดีๆ ให้ชาติมากมายหลายเรื่อง!”
ทว่าไม่นาน.. ผมก็ได้ยิน “ข่าวร้าย” จาก คุณสนธิ ลิ้มทองกุล ออกมาปฏิเสธอย่างแข็งขันต่อตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยคลังในรัฐบาลใหม่ที่กำลังจัดตั้ง!
น้าชาติมาเปิดเผยกับผมภายหลังว่า..
“ชัชรู้ไหมทำไมสนธิปฏิเสธเข้าร่วมรัฐบาลใหม่.. ก็ไอ้โต้งดันทะลึ่งไปขอเงินบำรุงพรรค 20 ล้านบาท..เฮ้อ! พ่อไม่เคยคิดจะขอเงินบำรุงพรรคจากคุณสนธิเลย.. พ่อต้องการความคิดและการทำงานผลักดันเศรษฐกิจไทยให้โตขึ้น จากอินโดจีนและจีนตอนใต้ทางด้านยูนนาน ไม่ใช่เงิน 20 ล้านบาท! เงินแค่นั้นไม่มีความหมายสำหรับพ่อเลยชัช.. ชัชเจอไอ้โต้งฝากเตือนมันด้วย อย่าทำเรื่องที่พ่อไม่ได้สั่ง.. แล้วนี่จะยังดึงคุณสนธิมาช่วยผลักดันนโยบายอินโดจีนกับจีนตอนใต้ได้อีกหรือเปล่า?”
“ครับพ่อ.. แต่ยากแล้ว.. ถ้าพี่สนธิพูดอย่างนั้น พี่เขาคงไม่คืนคำพูดหรอกพ่อ เพราะพี่สนธิเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น.. แกเป็นคนจริง เป็นนักต่อสู้ที่ไม่เห็นแก่ตำแหน่งหรือเงินทองครับพ่อ”
“เอ้อ.. เอาเป็นว่าถ้าวันนี้ชัชเจอโต้ง.. ฝากบอกกับมันตามที่พ่อบอกด้วยนะชัช”
บ่ายวันนั้นผมได้พบพี่โต้ง..
“เอ้อ.. เรื่องสนธิต้องสนับสนุนเงิน 20 ล้านบาทให้พรรคชาติพัฒนานั่นพี่คิดเองชัช เพราะพี่คิดว่าสนธิมันรวย มันมีเงิน เงินแค่นี้แลกกับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยคลัง ซึ่งสนธิมันจะได้เงินมากกว่า 20 ล้านแน่นอน.. พี่ว่าสนธิมันไม่มีปัญหาเรื่องเงินแค่นี้นะ.. ถ้าครั้งนี้สนธิ OK พี่ก็จะได้เครดิตกับพ่อและพรรคชาติพัฒนานะชัช”
“แต่.. พ่อบอกผมว่าเงิน 20 ล้านบาทมันจิ๊บจ๊อยสำหรับพรรคพ่อ.. พ่อต้องการวิสัยทัศน์และงานจากพี่สนธิมากกว่าเงินนะพี่โต้ง” ผมพูดแย้งความคิดของพี่โต้ง
“ผมว่างานนี้พี่พลาดแล้วล่ะ พ่อ-ตาบูชิ-อยากได้พี่สนธิเป็นรัฐมนตรีช่วยคลัง เพื่อผลักดันนโยบายให้ชาติกับประชาชนไทยได้ประโยชน์จากอินโดจีนกับทางตอนใต้ของจีน ส่วนตาบูชิก็จะทำให้ญี่ปุ่นได้ประโยชน์จากนโยบายนี้เช่นกัน.. จริงไหม?
และคุณสนธิก็มีวิสัยทัศน์ในแนวนี้ของพวกเรา เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเงินหรือเครดิตของพรรคชาติพัฒนากับพ่อพี่นะครับ.. เงิน 20 ล้านบาท พ่อกับตาบูชิรู้ว่าพี่สนธิมี และเงินแค่นี้เป็นเรื่องเล็กนะพี่โต้ง แต่ศักดิ์ศรีสิเรื่องใหญ่.. งานนี้พี่สนธิคงไม่เล่นด้วยแน่นอน เพราะถ้าเป็นข่าวว่าพี่สนธิใช้เงิน 20 ล้านบาทซื้อตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยคลังออกไปสู่พับลิค.. พี่สนธิก็เสียชื่อน่ะสิครับพี่โต้ง.. เป็นใครที่มีความคิดดีๆ ก็ไม่เอาเช่นกันครับ.. หรือพี่โต้งจะเอา 20 ล้านบาทแลกกับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยคลัง?”
“ชัชก็รู้ว่ามีคนยินดีจ่าย 120 ล้านบาท แลกตำแหน่งนี้ให้กับพ่อของเขา!” พี่โต้งยังคงยืนยันว่า งานนี้พี่โต้งประเมินถูก..
“คนนั้นที่พี่โต้งพูดถึง เขาเป็นนักธุรกิจ แต่พี่สนธิเป็นสื่อมวลชนนะพี่โต้ง!!!”
