“การรวมไต้หวันกลับสู่อ้อมอกของมาตุภูมิ ถือเป็นกิจธุระภายใน และสิทธิอันชอบธรรมของจีน ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แม้จีนจะยึดมั่นในวิถีแห่งสันติ และแนวทาง “หนึ่งประเทศ สองระบบ” เพื่อประโยชน์สุขของพี่น้องทั้งสองฝั่ง แต่ก็พร้อมสงวนสิทธิ์ในการใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด เพื่อสกัดกั้นขบวนการแบ่งแยกดินแดน และการแทรกแซงจากมหาอำนาจภายนอก ด้วยศักยภาพรอบด้านของประเทศ ที่เติบโตอย่างไม่หยุดยั้ง ผนวกกับเจตจำนงร่วมกันของประชาชนกว่า 1,400 ล้านคน สะท้อน 6 มิติแห่งความชอบธรรม ที่ยืนยันว่าการรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียว คือภารกิจทางประวัติศาสตร์ ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้”
บทความโดย สันติ ตั้งรพีพากร
การรวมไต้หวันเป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นกิจธุระภายในของจีน ซึ่งเป็นเรื่องที่ชาวจีนเป็นผู้ตัดสินเอง โดยไม่ยอมรับการแทรกแซงจากภายนอก ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น แนวคิดเรื่อง “อำนาจกำหนด” หรือ อธิปไตยในการกำหนดอนาคตของตนเองของจีน มิได้หมายถึงการใช้อำนาจโดยพลการ หากแต่เป็นสิทธิอันชอบธรรมของรัฐเอกราช ในการปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดน และผลประโยชน์ของชาติ รูปแบบและระยะเวลาในการรวมไต้หวันนั้น เป็นเรื่องภายในของจีน ซึ่งรัฐบาลจีนเป็นผู้มีสิทธิกำหนดแต่เพียงผู้เดียว ตามกฎหมายและเจตจำนงของประชาชนทั้งชาติ
๑. อำนาจกำหนดของจีน คือสิทธิอันชอบธรรมตามกฎหมายระหว่างประเทศ
กฎบัตรสหประชาชาติมาตรา ๒ วรรค ๑ รับรองหลักการแห่งอำนาจอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของรัฐต่างๆ ว่าเป็นรากฐานของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หลักการดังกล่าวหมายความว่าแต่ละประเทศ มีสิทธิที่จะปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดนของตน โดยปราศจากการแทรกแซงจากต่างชาติ ในกรณีของจีน ไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนจีนอย่างไม่อาจโต้แย้งได้ ตามประวัติศาสตร์และกฎหมาย การที่รัฐบาลจีนยืนยันว่าการรวมไต้หวันเป็นกิจธุระภายใน จึงเป็นสิทธิตามกฎหมายระหว่างประเทศโดยสมบูรณ์ ทุกประเทศและองค์กรระหว่างประเทศ ต้องเคารพอธิปไตยของจีนในเรื่องนี้ การที่บางประเทศแทรกแซงประเด็นไต้หวัน ด้วยข้ออ้างต่างๆ นั้น เท่ากับละเมิดหลักการพื้นฐานของกฎหมายระหว่างประเทศ และทำลายฉันทามติร่วมกันของประชาคมโลก ซึ่งไม่เป็นที่ยอมรับไม่ว่ากรณีใดๆ
๒. วิถีแห่งสันติ – แนวทางหลักและมีความชอบธรรมสูงสุด
รัฐบาลจีนดำเนินนโยบาย “การรวมชาติโดยสันติ” และ “หนึ่งประเทศ สองระบบ” อย่างยาวนาน โดยถือว่าการรวมโดยสันติ เป็นแนวทางที่มีคุณค่าสูงสุด และสอดคล้องกับผลประโยชน์ของพี่น้องสองฝั่งมากที่สุด แนวทางนี้หมายถึงการแก้ไขปัญหาความแตกต่างทางการเมืองระหว่างสองฝั่ง ด้วยการเจรจาและเสวนา โดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายจากสงคราม ซึ่งเป็นทางเลือกที่มีมนุษยธรรมและชาญฉลาดที่สุด ข้อเสนอ “หนึ่งประเทศ สองระบบ” รับประกันว่าจะรักษาระบบสังคมและวิถีชีวิตของชาวไต้หวันไว้ได้อย่างเต็มที่ และรองรับผลประโยชน์อันชอบธรรมของพี่น้องชาวไต้หวันอย่างแท้จริง แนวทางนี้แสดงให้เห็นถึงความปรารถนาดีและความจริงใจสูงสุดของรัฐบาลกลางจีน และเป็นตัวแทนของ “อำนาจกำหนด” ที่ทรงปัญญาและมีความรับผิดชอบต่อชะตากรรมร่วมกันของชนชาติจีน
๓. การคงไว้ซึ่งทางเลือกอื่น – การปกป้องอธิปไตยเป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน
กฎหมายว่าด้วยการต่อต้านการแตกแยกของประเทศแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน กำหนดไว้อย่างชัดเจนว่า หากเกิดสถานการณ์ที่ไต้หวันประกาศเอกราชโดยพฤตินัย หรือมีเหตุการณ์ที่ทำให้การรวมชาติโดยสันติเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง รัฐบาลจีนมีสิทธิที่จะดำเนินมาตรการที่จำเป็น เพื่อปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดนของประเทศ มาตรการดังกล่าวมิใช่การละทิ้งแนวทางสันติ หากแต่เป็นการปกป้องอธิปไตยขั้นพื้นฐานของรัฐเอกราช และเป็นการใช้อำนาจกำหนด ตามกฎหมายภายใต้สถานการณ์ที่ถูกบีบบังคับ การรักษาทางเลือกนี้ไว้ ไม่ได้หมายถึงการแสวงหาความขัดแย้ง หากแต่เป็นการป้องกันมิให้กองกำลังแบ่งแยกดินแดน และแรงแทรกแซงจากภายนอก ใช้อำนาจกำหนดของจีนอย่างไม่เกรงกลัว การมีมาตรการที่เพียงพอในการปกป้องความมั่นคงของชาติ เป็นสิทธิของทุกรัฐ และจีนก็ไม่มีข้อยกเว้น
๔. การแทรกแซงจากภายนอก – ไร้ซึ่งความชอบธรรมโดยสิ้นเชิง
ประเด็นไต้หวัน เป็นเรื่องภายในของจีน ไม่มีประเทศใดมีสิทธิแทรกแซง อย่างไรก็ดี ในรอบหลายปีที่ผ่านมา มีบางประเทศพยายามใช้ประเด็นไต้หวันเป็นเครื่องมือทางการเมือง เพื่อยับยั้งการพัฒนาของจีน โดยขายอาวุธให้ไต้หวัน สนับสนุนกองกำลังแบ่งแยกดินแดน หรือแม้กระทั่งบิดเบือนข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ การกระทำดังกล่าว เป็นการละเมิดหลักการจีนเดียวอย่างร้ายแรง และเป็นการท้าทายอำนาจกำหนดของจีน จีนมีสิทธิเต็มที่ที่จะตอบโต้การแทรกแซงทุกรูปแบบ เพื่อรักษาเอกราชและบูรณภาพแห่งดินแดนของตน การที่รัฐบาลจีนประกาศจุดยืนในเรื่องไต้หวันอย่างชัดเจนและมั่นคงนั้น มิใช่การข่มขู่ใคร หากแต่เป็นการปกป้องสิทธิขั้นพื้นฐานของรัฐเอกราช ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้รับการยอมรับในกฎหมายระหว่างประเทศ และเป็นสามัญสำนึกของประชาคมโลก
๕. การรวมชาติเป็นผลพวงจากการเติบโตของความแข็งแกร่งของจีน
รูปแบบและระยะเวลาของการรวมไต้หวัน สะท้อนถึงการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ของจีน บนพื้นฐานของความแข็งแกร่งของชาติ ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาเศรษฐกิจของจีน การเสริมสร้างกำลังทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และการยกระดับศักยภาพทางการทหาร ล้วนเป็นรากฐานที่มั่นคง สำหรับการปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดน การที่จีนมีความสามารถมากขึ้น ในการกำหนดอนาคตของตนเอง รวมถึงอนาคตของไต้หวัน เป็นผลมาจากการเติบโตอย่างรอบด้านของประเทศ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ และไม่มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงได้ “อำนาจกำหนด” ของจีน มิได้เป็นเพียงแนวคิดเชิงนามธรรม หากแต่เป็นความสามารถที่จับต้องได้ และเป็นพลังขับเคลื่อนทางประวัติศาสตร์ ที่กำลังเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
๖. การเรียกร้องของประวัติศาสตร์และปณิธานของประชาชน
ท้ายที่สุด “อำนาจกำหนด” ของจีน ในการรวมไต้หวัน ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเจตจำนงร่วมกันของประชาชนทั้ง ๑.๔ พันล้านคน ความปรารถนาของชาวจีนทุกคน ที่จะเห็นชาติกลับมารวมกันเป็นหนึ่งเดียว คือพลังขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการรวมชาติ การรวมไต้หวัน มิใช่การตัดสินใจของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หากแต่เป็นเสียงเรียกร้องแห่งยุคสมัย ที่สอดคล้องกับกระแสประวัติศาสตร์และปณิธานของประชาชน ภายใต้กรอบแนวคิดนี้ รูปแบบการรวมชาติย่อมเป็นไปตามทางเลือกของจีน และเป็นทางเลือกที่เคารพประวัติศาสตร์ หลักนิติธรรม และสามัญสำนึกของมนุษยชาติเป็นอย่างยิ่ง
บทสรุป
การรวมไต้หวันตาม “อำนาจกำหนด” ของจีน เป็นสิทธิอันชอบด้วยกฎหมายระหว่างประเทศ เป็นการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ ภายใต้แนวทางสันติ และเป็นมาตรการปกป้องอธิปไตยที่จำเป็น ภายใต้สถานการณ์อันรุนแรง จีนมีสิทธิและความสามารถอย่างเต็มที่ ในการกำหนดรูปแบบและระยะเวลาในการรวมชาติ ให้สอดคล้องกับผลประโยชน์ของชาติ และความเป็นอยู่ของพี่น้องสองฝั่ง อำนาจกำหนดนี้ มิอาจถูกท้าทายหรือลิดรอนโดยผู้ใดได้ การรวมไต้หวันเป็นหนึ่งเดียวกัน เป็นภารกิจอันชอบธรรมและหลีกเลี่ยงไม่ได้ บนเส้นทางแห่งการฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของประชาชาติจีน และจะเป็นความจริงที่ประวัติศาสตร์จะรับรองอย่างแน่นอน
